พอจะทำให้มองเห็นภาพว่า จิตเป็นเพียง ตัวรับรู้ โดยมีเจตสิกเป็นส่วนประกอบ ที่อยู่คู่กับจิต ที่คอยบันทึก สิ่งที่เกิดขึ้นจากการกระทำ นึกคิด ปรุงแต่งของเรา
คิดไปว่า น่าจะเรียกเป็นตัว บันทึกกรรม

แล้วการสอนให้มี สติ กำหนดอริยาบทย่อย ก็ควรจะเป็นเพื่อตัด หรือทอนการบันทึกลงในเจตสิก ให้เป็นแค่ เห็นหนอ ยินหนอ รสหนอ กลิ่นหนอ ในเจตสิก ไม่ให้เกิดตัณหา อุปาทาน ต่อเป็นภพ ชาติ ชรา มรณะ

ขอบคุณมากคะ ที่ช่วยอธิบายให้เข้าใจ ถ้ามีข้อสงสัย เพิ่มเติม ขอรบกวนถามเพื่อต่อยอดความเข้าใจอีกนะคะ

กราบขอบพระคุณคะ