พระพุทธเจ้าตรัสสอนอยู่แล้วว่าเราทำสิ่งใดก็จะได้รับผลจากสิ่งนั้น ก็ต้องใช้วิจารณญานกันเองนะคะว่าสิ่งที่ทำคุ้มค่ากับเราหรือไม่ เพราะการที่เราต้องโกหกเพื่ออะไรบางอย่างที่เรามีเหตุผลที่ดี ต้องลองคิดดูด้วยว่าถ้ามีใครโกหกเราบ้างเหมือนกันแต่เขาก็มีเหตุผลที่ดีของเขาในการโกหก เราจะรับได้หรือเปล่า แต่สิ่งหนึ่งที่ต้องยอมรับคือคลื่นความบริสุทธิ์ของจิตในคนที่มีศีลจะต่างกับคนผิดศีล และคลื่นความถื่ของจิตก็จะเหนี่ยวนำคลื่นแบบเดียวกันให้เข้าหากัน คือถ้าคุณผิดศีลบ่อย ๆ มันจะเหนี่ยวนำให้คุณต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีแต่คนผิดศีลอยู่บ่อย ๆ อันนี้อาจรวมไปถึงคนใกล้ชิดด้วยนะคะ เพราะฉะนั้นความไม่คุ้มค่าก็คือคนที่ผิดศีลมักจะเบียดเบียนผู้อื่นจึงได้ชื่อว่าผิดศีล แค่เราจะต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมของคนที่ไม่พูดความจริงกับเรามันคงจะทำให้เราเป็นคนไม่ไว้ใจใครอยู่พอสมควร ก็อาจต้องกลายเป็นคนหวาดระแวงคนอื่นว่าเขาพูดความจริงหรือหลอกเรากันแน่ นี่คือกรรมที่ส่งผลให้เราในปัจจุบัน ถ้าไม่อยากผิดศีลบ่อย ๆ ก็ต้องมีสติคิดก่อนพูดซักนิดนึงค่ะ และถ้าไม่อยากโกหกบ่อย ๆ ก็ให้พยายามรักษาศีลข้ออื่น ๆ ให้ดี สวดมนต์ไหว้พระ ไปสร้างกุศลอะไรครั้งใดให้อธิษฐานอยู่เสมอว่าอานิสงส์ของกุศลนี้ขอให้เราพ้นจากสภาพแวดล้อมที่ต้องทำให้เราผิดศีลแบบนี้ด้วย สิ่งแรกคือต้องมีความตั้งใจจะออกจากสภาพแวดล้อมแบบนี้ก่อน ธรรมะจะจัดสรรให้เราเองค่ะ สิ่งสำคัญที่สุดคือพยายามสร้างกุศลให้มากกว่าอกุศลเพื่อให้กุศลนั้นส่งผลต่อชีวิตเรามากกว่า ใน case ของคุณแสดงว่าอกุศลมากกว่ากุศลอยู่นะคะ เพราะงั้นก็หมั่นสร้างกุศลเพิ่ม แต่กุศลของการรักษาศีลจะสูงกว่ากุศลของทาน ถ้าคุณผิดศีลแต่พยายามไปทำทานกุศลนั้นก็ยังไม่สามารถส่งผลcoverการผิดศีลได้พูดง่าย ๆ คือขาดทุนค่ะ ต้องอาศัยการรักษาศีลของอื่น ๆ อย่างเคร่งครัดและการภาวนา (สวดมนต์ก็ได้) และอธิษฐานบ่อยๆ  ขอให้โชคดีนะคะ